Świat króla Sapkowskiego

Kategorie Świat króla Artura

Nie byłoby współczesnej fantasy bez legendy arturiańskiej. Pierwotnie, wczesnośredniowieczny epos, był wzorcem dla idei królestwa idealnego, rządzonego przez mądrego króla otoczonego dzielnymi i szlachetnymi rycerzami. Jednocześnie, legenda o królu Arturze stała się w średniowieczu zaczynem dla powstania wzorca rycerza i rycerskości. Od niego właśnie rozpoczynają się wszelkie eposy rycerskie i miłosno-rycerskie sagi. Dopiero znacznie później, w czasach nam współczesnych, odkryto, że król Artur i jego rycerze są idealnymi bohaterami dla dzisiejszej fantasy. I właśnie o fenomenie owej średniowiecznej legendy  oraz o jej bohaterach zanurzonych w swoim mistycznym świecie, pisze Andrzej Sapkowski w książce Świat króla Artura ze strony www.taniaksiazka.pl.

Sojusz tronu i różdżki

Mit arturiański wypracował ów schemat, obowiązujący później w wielu powieściach fantastycznych. Sapkowski dostrzega ten układ i potrafi docenić wszelkie, płynące zeń korzyści. Nie bez powodu o literaturze fantasy, mówi się książki miecza i magii. Oba te atrybuty – królewski miecz Excalibur oraz czary Merlina budują współczesne powieści niczym cegła i zaprawa. Oba te atrybuty są dla Sapkowskiego dwoma żaglami, napędzającymi opowieść, mającymi wielkie znaczenie w związku z budowaniem całego szkieletu powieści.

Bohaterowie, przeciwnicy i metafizyka

Legenda o królu Arturze w opracowaniu Andrzeja Sapkowskiego, kreuje także archetypy późniejszych literackich postaci, takich jak Aragorn, Gandalf czy postaci z Ziemiomorza Ursuli K. Le Guin. Zresztą to nie tylko Tolkien i Le Guin, czerpią z mitów arturiańskich, czynią to pełnymi garściami, całe rzesze doskonałych autorów tego gatunku. Król, czarodziej, rycerz, zdrajca, czarny charakter i siła wyższa. W Legendzie to Artur, Merlin, Lancelot z Jeziora (albo każdy inny rycerz okrągłego stołu),Mordred,  Morgana Le Fay, Pani Jeziora. Wszystkie te postacie stanowią idealne wzorce dla  późniejszych, niezwykłych bohaterów  najlepszych dzieł fantasy

Cudowne miejsca i przedmioty

Nie ma bez nich fantasy. Valinor, Amman, Archipelag, ziemie za murem wron, pierścień władzy, miecz z valyriańskiej stali, silmarille, to rzeczy, jakie zawdzięczamy mitom arturiańskich. Sapkowski roztacza opowieść o tej kwestii mitów arturiańskich, znowu wykazując archetyp Excalibura Graala, Camelotu czy Avalonu, w tworzeniu fantastycznego sztafażu.

Docenienie

Trudno przecenić opowieść o królu Arturze oraz  całym, jego świecie. Autor doskonale to wie i poprzez dokładną analizę, rozpisując się z pasją i twórczym polotem, omawia najdrobniejsze aspekty owej legendy, wykazując jej fantastyczny uniwersalizm i potencjał. Jednocześnie podkreśla możliwości operowania schematem opowieści w celu tworzeniu nowych, wspaniałych dzieł.

Sapkowski nie wstydzi się czerpania z tego mitu, widać podziw autora dla arturiańskiej opowieści i jego przekonanie, że bez niej, literatura fantasy, mogłaby wyglądać zupełnie inaczej.